Uit het journaal
De Tashiro in Shanghai — op het spoor van de filialen
De stap naar Shanghai in 1867 is gedocumenteerd feit. De filialen die zich uitstrekten tot Yokohama en Nagoya bevinden zich tussen de archieven van onderzoekers en de herinnering van de familie.
De Tashiro-papieren — archieven in twee musea
Handelsvergunningen, grootboeken en brieven: meer dan 2.500 documenten in twee musea op Kyushu leggen stil vast hoe een handelshuis werkelijk werkte.
Tashiro Sukesaku — de man die het Westerse Huis bouwde
Een porseleinhandelaar uit Arita die een huis bouwde enkel om zijn buitenlandse klanten te logeren. Het staat er nog, als nationaal Belangrijk Cultureel Erfgoed.
Het plezier van sakevaten — Hizens tokkuri en guinomi
Sake drinkt men uit de kleinste vaten van het huis. Waarom het kruikje waaruit men schenkt en het kopje dat men kiest, veranderen wat men proeft.
Hoe Imari-porselein de Europese tafel veranderde
Thee, koffie en chocolade kwamen naar Europa — en het porselein kwam met hen mee. Wat een kleine Japanse stad deed met de manier waarop het Westen eet en drinkt.
De ryōtei en haar vaatwerk — aardewerk dat de rang van een restaurant bepaalt
In Japans formele restaurants is het eten maar de helft van het oordeel. De vaatwerkvoorraad — seizoensgebonden, antiek, in opdracht — is de andere helft.
Opdienen in de marges — de Kakiemon-stijl en de esthetiek van eten
Kakiemon-schilders lieten het grootste deel van het bord opzettelijk leeg. Drie eeuwen later is die leegte nog steeds de beste plek om het avondeten neer te zetten.
Het vaatwerk van kaiseki — wit porselein en blauw-wit in dienst van het gerecht
Japans meest gedisciplineerde keuken vraagt haar vaatwerk te dienen, nooit te pronken. Waarom Arita's wit en blauw er de stille standaard van werden.
Izumiyama en Amakusa — de stenen die porselein mogelijk maakten
Porselein is geen klei maar gesteente. Twee groeven in Kyushu — een in Arita, een over zee in Amakusa — droegen vier eeuwen witgoed.
Kinrande en Ko-Imari — porselein in goudbrokaat
Onderglazuurblauw gekleed in email en goud: het prachtigste gezicht van het Edo-Imari, gemaakt om dwars door een paleiszaal gezien te worden.